Het Sprookje van deze tijd

Deel 1: Pappa Autoriteit en zijn collega’s experimenteren erop los

In een gesprek over corona en het coronabeleid, zocht ik naar de betekenis van deze tijd voor de mensheid. Waarom hebben wij als wereld toch deze ervaring? En zo kwam ik bij een sprookje uit van Pappa Autoriteit die samenleefde met twee, nog steeds thuiswonende kinderen van in de dertig. Pappa verzorgde zijn kinderen steeds minder. In plaats van ze zakgeld te geven zoals eerder, moesten ze de laatste tijd juist een bijdrage betalen om thuis te kunnen blijven wonen. De bijdrage werd steeds hoger en hoger, waardoor die opgeteld zelfs hoger was geworden dan de huur van het ouderlijk huis en de verdere kosten van hun levensonderhoud.

Pappa had van zijn kinderen, die maar niet volwassen willen worden, een winstgevende onderneming gemaakt. Hij verhuurde zijn kinderen regelmatig voor medische experimenten aan zijn vriend Farma-Pappa. En daar verdiende hij goed geld mee. Samen met Farma-Pappa fantaseerde hij regelmatig om te gaan experimenteren met absurd strenge regels voor zijn kinderen. Wat als hij het zakgeld dat ze als kind hebben gekregen, nu eens onrechtmatig zou verklaren? Samen met de opgebouwde rente zou dat een schuld worden die ze nooit konden afbetalen… Ze vonden het machtig interessant om met zulke experimentele gedachten te spelen.

Eigenlijk zat Pappa Autoriteit te wachten op het moment dat zijn kinderen het niet meer zouden pikken, in opstand zouden komen en eindelijk op eigen benen zouden gaan staan. Maar ja, dat leek er nu nog niet in te zitten. Voorlopig vond hij het nog wel een leuk spel, om te kijken hoe ver hij kon gaan, tot hoe ver ze meegingen in wat hij bedacht. En tot nu toe wist hij ze, met verdraaide feiten en voor hen onbegrijpelijke wetenschappelijke termen, nog steeds bang genoeg te houden voor de grote boze buitenwereld. “Zonder mij redden jullie het niet” zei hij, als ze weer eens klaagden over de regels die steeds strenger werden. En dus bleven zij in zijn macht en respecteerden ze nog steeds zijn huisregels.

De kinderen had hij opgevoed met het idee dat hij alle kennis in pacht had. Dus hoefde hij er alleen maar voor te zorgen dat iedereen die zijn kinderen te zien of te horen kregen, ofwel aan zijn kant stond, of ongeloofwaardig was. Voor dat ongeloofwaardig maken had hij laatst twee woorden bedacht: fake news en complotdenkerij. Dat laatste was vooral handig als iemand precies benoemde wat er niet klopte aan zijn bewind.

Pappa Autoriteit had bij de social media gelukkig genoeg vriendjes zitten. Deze Virtuele Pappa’s zagen erop toe dat alle kritische geluiden die botsten met zijn thuisregime in het complotdenkkamp werden geduwd of gecensureerd werden. En ook de andere media lieten geen enkel kritisch geluid meer doorsijpelen. Zo leek het er wel op dat alle media een collega-Pappa aan het roer hadden staan, die ervoor zorgde dat er geen vuiltje aan de lucht zichtbaar werd, en er geen wanklank hoorbaar werd. Maatschappijkritische journalistiek en vrijheid van meningsuiting pasten echt niet meer bij onze tijd…, tenminste, dat vonden de Pappa’s.

En ook in de politiek had Pappa Autoriteit zijn medestanders gevonden. Zeker sinds zijn vriend Farma-Pappa de kans had gegrepen om zijn politieke invloed enorm te vergroten. Er was namelijk een onbekend virus gekomen, dat Farma-Pappa de kans had gegeven om als deskundige iedereen te overtuigen van de enormiteit van deze dreiging. In samenwerking met alle Pappa’s in de politiek en in de media, lukte het hem om heel succesvol overal angst te zaaien voor het virus. De statistieken werden slimmer dan ooit tevoren ingezet, om de kinderen voortdurend in een stand van ongerustheid en angst te houden. Als het ene verontrustende cijfer weer een beetje bijtrok, dan werd de aandacht verlegd naar een ander alarmerend getal. En het werkte goed.

De Politieke Pappa’s waren erg onder de indruk, gaven Farma-Pappa bijna complete zeggenschap over het beleid. En ook de meeste kinderen, die maandenlang met dreigende voorspellingen door waarschuwende Pappa’s bestookt waren, gingen mee in de politiek van Farma-Pappa. Want “de Pappa’s zullen wel weten wat het beste is in deze situatie”. En zo wist Farma-Pappa zijn genetisch manipulatieve wondervaccin als enig mogelijke lichtpuntje in de duisternis, breed geaccepteerd en gefinancierd te krijgen.

Maar in voortdurend overleg met Pappa Autoriteit, ging hij nog veel verder in het bespelen en indoctrineren van de kinderen. Hij slaagde erin om hen zo bang voor het virus en afhankelijk van hem te maken, dat het een taboe werd om zelf te denken of te luisteren naar je eigen gevoel. Of nog erger: je niet te houden aan de voorschriften, die een steeds minder vrijwillig karakter kregen. 

Want zijn oplossing was niet alleen medisch van aard. Het impliceerde ook een complete gedragsverandering. En de gedragsregels veranderden ook nog eens voortdurend. Dan mocht je dit weer wel en dat weer niet, en even later was het weer andersom. Steeds moest er weer een andere sector dicht. De scholen dicht, weer open en weer dicht. De meeste winkels moesten dicht, maar winkels waarin je verslavende middelen kon kopen, zoals coffeeshops, slijterijen en telefoonwinkels, mochten open blijven. Kinderen mochten op een gegeven moment op hun eigen kamer nog maar een halve bezoeker per dag ontvangen. En de Pappa’s overweegden om dat aantal zelfs nog te verlagen, mocht het nodig zijn. Eigenlijk was het voor niemand meer te volgen waarom dit allemaal nodig was en de redenen waarom de regels steeds weer veranderden. Kinderen die daarover gingen nadenken raakten in de knoop, dus deden de meeste dit maar niet meer.

Er was ook een maatregel waar Farma-Pappa geen medische noodzaak bij kon verzinnen. Maar de rondwoekerende angst voor dit chronisch onbekende virus en het algehele ongeduld met deze verschrikkelijke tijd, zorgden ervoor dat de politieke Pappa’s een oogkleppen-plicht invoerde. Symbolische maatregel of niet, je niet eraan houden was niet alleen strafbaar, maar werd door veel mede-kinderen ook nog als asociaal en onverantwoordelijk beschouwd. En zo ontstond er ook nog spanning tussen de brave en de ongehoorzame kinderen onderling. Voor kinderen die hun evenwicht dreigden te verliezen als ze oogkleppen op hadden, was er de mogelijkheid om een opvallende badge te kopen, die ze konden opspelden en waarmee ze vrijstelling kregen voor de oogkleppen-plicht.

Toen er ook nog een avondklok ingevoerd werd, was dat de druppel die de emmers van duizenden jongeren in het land deed overlopen. Samen met de kinderen van Pappa Autoriteit kwamen ze in opstand. Ze gingen de straat op om te protesteren. Maar ja, dat mocht niet van de Pappa’s van het land, omdat het tegen de voorschriften inging. Dus werd de politie ingezet om het verzet te stoppen. Vanuit alle opgebouwde frustraties in de afgelopen maanden waarin hun vrijheid keer op keer werd ingeperkt en afgepakt, en doordat ze niet wisten hoe ze op een goede manier in opstand konden komen tegen het beleid van de Pappa’s, schoot hun frustratie alle kanten op. Zo ontstond er een explosie van geweld die zijn weerga niet kende.

Men reageerde geschokt. Dit hadden de Pappa’s en veel kinderen nooit verwacht. In de Pappa-media werd er eenzijdig schande gesproken van het geweld, zonder dat iemand aan het woord gelaten werd die iets begreep van de jongeren en hun boosheid. En voor straf moesten de jongeren die waren herkend op de gemaakte beelden eventjes de gevangenis in, zodat ze al een beetje konden wennen. En ze moesten al hun geld en bezittingen inleveren, om te betalen voor de schade die ze veroorzaakt hadden. Pappa Autoriteit had zijn kinderen daar gelukkig voor kunnen behoeden, omdat hij beloofd had ze zelf te straffen voor hun deelname aan de demonstratie. Zou hij nu dan toch het snode zakgeld-plannetje doorvoeren…?

Wordt vervolgd….

Ik kan alvast verklappen dat in deel 2 Mamma Aquarius ten tonele zal verschijnen.

PS: Ik ben benieuwd naar jullie reacties. Hoe zou jij willen dat het verder gaat met de jongeren en de kinderen van Pappa Autoriteit? Wat kunnen ze doen? 

Dit bericht werd geplaatst in Global Soul Column en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Het Sprookje van deze tijd

  1. Rob zegt:

    Kei grappig!!! Wat een bitch hè, zelfstandigheid enzo. En wie bedacht heeft dat onnatuurlijk gedrag gezond is, verdiend een Nobelprijs voor de ‘Vrede’, uitgereikt door Pharma-Pappa , want dat heeft tenslotte alles mogelijk gemaakt, lol. Daar draait t hele systeem op. Ieder kind en dier weet beter. Hoe achterlijk kun je als mens zijn? Nu ja, bijzonder achterlijk schijnbaar, kijk maar rond….

    groetjes

  2. Issy zegt:

    Ben benieuwd naar deel 2.
    Mama Aquarius zal waarschijnlijk iedereen wel wakker maken …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s